เหตุการณ์สำคัญประจำสัปดาห์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว และไม่ได้สร้างความประหลาดใจในเชิงลบให้กับตลาด ตามรายงานที่ออกมา มาตรวัดเงินเฟ้อที่ Federal Reserve ใช้เป็นตัวชี้วัดหลักออกมาตรงตามที่คาดการณ์ไว้ ดัชนีราคาการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคส่วนบุคคลพื้นฐาน (core PCE price index) ปรับตัวเพิ่มขึ้น 0.4 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบรายเดือนในเดือนพฤษภาคม และเร่งตัวขึ้นสู่ระดับ 4.1 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบรายปี ซึ่งเป็นระดับสูงสุดในรอบหลายปี สำหรับตัวเลขพื้นฐานที่ตัดผลกระทบของราคาอาหารและพลังงานออก พบว่าปรับเพิ่มขึ้น 0.3 เปอร์เซ็นต์ในช่วงเดือนต่อเดือน และ 3.4 เปอร์เซ็นต์ในช่วงปีต่อปี เนื่องจากตัวเลขเหล่านี้ออกมาตรงกับฉันทามติของตลาด ความเสี่ยงที่ตัวเลขจะร้อนแรงเกินคาด ซึ่งตลาดกังวลหลังจากท่าทีที่เอนเอียงไปทางเข้มงวด (hawkish pivot) จึงไม่เกิดขึ้นจริง

เบื้องหลังตัวเลขพาดหัวข่าวนั้นมีโครงสร้างที่ชัดเจน จากการเพิ่มขึ้นของการใช้จ่ายผู้บริโภคทั้งหมดที่ 156.1 พันล้านดอลลาร์ มากกว่าครึ่งไหลเข้าสู่ภาคบริการ แต่ตัวขับเคลื่อนเงินเฟ้อหลักของเดือนนี้ยังคงเป็นพลังงานอีกครั้ง การใช้จ่ายด้านน้ำมันเบนซินและแหล่งพลังงานอื่นๆ พุ่งขึ้น 21.1 พันล้านดอลลาร์ กลายเป็นหมวดหมู่ที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากบริการทางการเงิน นี่เป็นผลพวงโดยตรงจากสงครามกับอิหร่านและราคาน้ำมันที่อยู่ในระดับสูง ซึ่งในเดือนพฤษภาคมยังยืนเหนือ 90 ดอลลาร์ แต่ปัจจุบันลดลงมาอยู่ราว 75 ดอลลาร์ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตัวเลข PCE เดือนพฤษภาคมสะท้อนภาพช่วงเวลาสงครามเป็นหลัก เมื่อช่องแคบฮอร์มูซถูกปิดกั้น และราคาพลังงานเป็นตัวผลักดันราคาทั้งระบบเศรษฐกิจ

ภาพรวมของรายได้และรายจ่ายบ่งชี้ว่าผู้บริโภคชาวอเมริกันยังคงประคองตัวได้ รายได้ส่วนบุคคลเพิ่มขึ้น 0.7 เปอร์เซ็นต์ รายได้ที่ใช้จ่ายได้ (disposable income) ก็เพิ่มขึ้น 0.7 เปอร์เซ็นต์เช่นกัน ขณะที่การใช้จ่ายจริงเพิ่มขึ้น 0.3 เปอร์เซ็นต์ แต่มีจุดสำคัญที่ต้องระบุไว้ ส่วนสำคัญของการเพิ่มขึ้นของรายได้ในเดือนพฤษภาคมมาจากปัจจัยครั้งเดียว คือการจ่ายเงินให้เกษตรกรภายใต้โครงการเยียวยาความเสียหายจากภัยพิบัติ หากไม่มีมาตรการสนับสนุนนี้ ภาพรวมด้านรายได้คงดูเติบโตอย่างจำกัดกว่านี้ อัตราการออมยังคงอยู่ในระดับต่ำที่ 3.0 เปอร์เซ็นต์ สะท้อนให้เห็นว่าครัวเรือนยังคงใช้จ่ายโดยไม่สร้างกันชนด้านความปลอดภัยเพิ่มขึ้น

สำหรับประธาน Fed คนใหม่ Kevin Warsh ข้อมูลเหล่านี้ถือเป็นฉากหลังที่เอื้ออำนวย แม้จะมีความคลุมเครืออยู่ไม่น้อยก็ตาม ในด้านหนึ่ง อัตราเงินเฟ้อที่ระดับ 4.1 เปอร์เซ็นต์สูงกว่าเป้าหมาย 2 เปอร์เซ็นต์ของธนาคารกลางมากกว่าสองเท่า ซึ่งช่วยรองรับน้ำเสียงแข็งกร้าวของเขาในการประชุมครั้งแรก และบ่งชี้ถึงความพร้อมที่จะปรับขึ้นดอกเบี้ย แต่อีกด้านหนึ่ง การที่ข้อมูลถูกเผยแพร่พร้อมกับการคาดการณ์ก็ทำให้เหตุผลในการเร่งคุมเข้มลดลง ผมขอทบทวนว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง Bessent เคยคาดการณ์ตัวเลขเงินเฟ้อรวมไว้ที่ 4.1 เปอร์เซ็นต์ และเงินเฟ้อพื้นฐานที่ 3.4 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งออกมาตรงตามนั้น Bessent ยืนยันว่าตอนนี้ความขัดแย้งกับอิหร่านยุติลงแล้ว ราคาน้ำมันเบนซินจะปรับลดลง และเงินเฟ้อจะทยอยกลับสู่กรอบเป้าหมาย

ขอเตือนความจำว่า หลังจากมีการลงนามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยสันติภาพ ราคาน้ำมันดิบ Brent ร่วงลงต่ำกว่าระดับก่อนสงครามที่ 72 ดอลลาร์ ขณะที่ราคาเฉลี่ยน้ำมันเบนซินในสหรัฐฯ ขยับเข้าใกล้ 4 ดอลลาร์ต่อแกลลอน เมื่อเทียบกับจุดสูงสุดในเดือนพฤษภาคมที่มากกว่า 4.56 ดอลลาร์ต่อแกลลอน นั่นหมายความว่าแรงกดดันด้านพลังงานที่ทำให้เงินเฟ้อในเดือนพฤษภาคมพุ่งสูง จะเริ่มส่งผลในทิศทางตรงกันข้ามในข้อมูลเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม หากแรงผลักดันเชิงชะลอเงินเฟ้อจากราคาน้ำมันที่ถูกลงยืนระยะได้ Warsh ก็จะมีเหตุผลรองรับในการงดขึ้นอัตราดอกเบี้ย แม้ต้องเผชิญกับตัวเลขเงินเฟ้อรวมที่ยังน่ากังวลอยู่ก็ตาม